Σοφία Βούλτεψη στα PIPERATA: «Ο Τσίπρας εκπαίδευσε την Ευρώπη να βλέπει τον Ερντογάν σαν θύμα» | piperata.gr Skip to main content
Σοφία Βούλτεψη στα PIPERATA: «Ο Τσίπρας εκπαίδευσε την Ευρώπη να βλέπει τον Ερντογάν σαν θύμα»

Σοφία Βούλτεψη στα PIPERATA: «Ο Τσίπρας εκπαίδευσε την Ευρώπη να βλέπει τον Ερντογάν σαν θύμα»

Δριμύ «κατηγορώ» της Σοφίας Βούλτεψη στον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα για τα ελληνοτουρκικά, τους οποίους θεωρεί υπεύθυνους, ούτε λίγο - ούτε πολύ, επειδή από το 2015 μέχρι το 2017 «εκπαίδευαν» την Ευρωπαϊκή Ένωση να θεωρεί την Τουρκία «θύμα» του πολέμου στην Συρία – όπως και την Ελλάδα – και «να της δίνουν χρήματα για να κρατά στα εδάφη της πρόσφυγες και μετανάστες». Αυτό, στην συνέντευξή της στα Piperata.gr, η βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, το θεωρεί «θεμελιώδες λάθος».

Η κ. Βούλτεψη ωστόσο, στέλνει και ένα σαφές μήνυμα προς τον «ομόσταυλό» της, Στέλιο Πέτσα, σχετικά με το νομοσχέδιο που τροποποιεί το νόμο Παππά για τα εργασιακά των δημοσιογράφων. Δηλώνει ένα - ουδέτερο μεν - αλλά πάντως «ΝΑΙ» στην απεργία τους ενώ θεωρεί μάλλον ικανοποιητικό το νομοθετικό έργο της κυβέρνησης εξηγώντας γιατί η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που ξεχωρίζει σε ολόκληρο τον κόσμο έχοντας να αντιμετωπίσει πολλαπλές κρίσεις ταυτόχρονα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η άποψή της ότι «το κράτος βρέθηκε να χρηματοδοτεί τον ιδιωτικό τομέα, αντί να χρηματοδοτείται το κράτος από τον ιδιωτικό τομέα», ενώ χαρακτηρίζει «μυαλοπώληδες» όσους λένε ότι έχουν τις λύσεις σε όλα…

Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρεται στα μέτρα ασφαλείας που εφαρμόζει και η ίδια μέσα στη Βουλή και εξηγεί και για ποιον λόγο τα τηρεί ευλαβικά, καθώς φροντίζει την υπέργηρη μητέρα της και την αδερφή  της – άνω των 90 ετών και οι δύο…

 

Συνέντευξη στον Σωτήρη Γιατζόγλου

 

  • Είστε ένα πρόσωπο με έντονη δραστηριότητα στο κοινοβουλευτικό έργο – μάλιστα μόλις βγήκατε από συνεδρίαση - και παρά τα μέτρα ασφάλειας που έχουν ληφθεί, θα ήθελα να μου πείτε αν είστε καθόλου επιφυλακτική με τον κορονοϊό ή γενικώς δεν φοβόσαστε ιδιαίτερα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο κορονοϊός έχει εξελιχθεί σε μάστιγα σε ολόκληρο τον κόσμο. Καθημερινά βλέπουμε τα αποτελέσματα της επιθετικότητας ενός ιού, που ουσιαστικά εξακολουθεί να επιβιώνει παρά τις προσπάθειές μας να βρούμε νέα φάρμακα, εδώ και 10 μήνες. Προφανώς κι εγώ προσωπικά λαμβάνω όλα τα αναγκαία μέτρα. Και μέσα στη βουλή και εκτός Βουλής έχω περιορίσει τις δραστηριότητες μου απολύτως. Όσον αφορά στο κοινοβουλευτικό μου έργο και μόνο μέσα στη Βουλή, οι επαφές με τον κόσμο γίνονται τηλεφωνικά. Το πολιτικό μου γραφείο είναι κλειστό και προσπαθώ εν πάση περιπτώσει, να διατηρώ την επαφή με τον κόσμο μέσω της τεχνολογίας. Είναι πάρα πολύ σημαντικό, γιατί εμείς είμαστε μία κλειστή ομάδα ανθρώπων που δουλεύουμε σε ένα συγκεκριμένο χώρο, μένουμε πολλές ώρες πολλοί μαζί και άρα πρέπει να λαμβάνουμε όλα τα αναγκαία μέτρα κατά της διασποράς του ιού.

 

 

  • Με δεδομένο ότι καθημερινά συναντάτε αρκετό κόσμο, στο τέλος την ημέρας συναντάτε τους δικούς σας ανθρώπους; Ή έχετε πολύ καιρό να δείτε αγαπημένα πρόσωπα;

Τα παιδιά προσπαθούμε να μην τα συναντούμε όσο γίνεται… Έχουμε επιβάλει κάποιους περιορισμούς στον εαυτό μας, δηλαδή εγώ δεν ξεφεύγω καθόλου από τις οδηγίες. Πολύ περισσότερο γιατί έχω και δύο γιαγιάδες, την μητέρα μου και την αδερφή της, που είναι πάνω από 90 ετών και έχω ηθική υποχρέωση να τις προφυλάξω. Διότι με εκείνες υποχρεούμαι να έχω επαφή, είμαι ουσιαστικά η μόνη από την οικογένεια που έχει αυτή την επαφή, ώστε να είμαστε σίγουροι ότι μόνο ένας άνθρωπος έρχεται σε επαφή μαζί τους. Και είμαι υποχρεωμένη να κρατάω όλα τα μέτρα ασφαλείας για όλους αλλά και για εκείνες. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να τηρούμε τα μέτρα, γιατί εφόσον μπαίνουμε σε ένα χώρο που είμαστε πολλοί μαζί και δουλεύουμε πολλοί μαζί, πρέπει να προστατεύουμε ο ένας τον άλλο, ώστε με τη σειρά τους όλοι να προστατεύουν και τους υπόλοιπους…

 

 

  • Εσείς θα κάνετε το εμβόλιο; Και τι λέτε σε όσους είναι επιφυλακτικοί…

Ασφαλώς και θα το κάνω... Εγώ ποτέ δεν κατάλαβα το αντιεμβολιαστικό κίνημα. Τα εμβόλια ιστορικά έχουν σώσει ζωές. Είναι ένα κομμάτι, ένας τρόπος σκέψης που δεν τον αντιλαμβάνομαι. Μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι που δεν θέλουν να παίρνουν πολλά φάρμακα - το καταλαβαίνω και είναι σωστό. Αλλά το εμβόλιο, έχει αποδειχθεί ότι για πάρα πολλές νόσους ήταν σωτήριο. Δεν μπορώ να κατανοήσω δηλαδή τη σκέψη αυτών των ανθρώπων που λένε ότι δεν θα το κάνουν. Προφανώς κάποιοι επικαλούνται κάποια φοβία τους, η οποία πιστεύω ότι θα διασκεδαστεί τελικά. Εκείνοι όμως που είναι συνωμοσιολόγοι, δεν μπορώ να καταλάβω το σκεπτικό τους. Δηλαδή είναι και αυτό είναι εμβόλιο όπως όλα τα άλλα. Γιατί κάνουμε τα άλλα εμβόλια και δεν θα κάνουμε αυτό για παράδειγμα; Δηλαδή γιατί κάναμε το εμβόλιο για τον πνευμονιόκοκκο; Ή για την πολιομυελίτιδα; Γιατί φάνηκαν τα θετικά τους αποτελέσματα. Γιατί λοιπόν να το αμφισβητήσουμε; Αυτό δεν μπορώ να το καταλάβω. Πιστεύω ότι είναι μια «ουρά» σε σχέση με αυτά που κάποιοι υποστηρίζουν - ουσιαστικά κλείνοντας τα μάτια στην πραγματικότητα και μη βλέποντας τα φέρετρα και την κατάσταση στα νοσοκομεία. Είναι μια «ουρά» της σκέψης ότι ο κορονοϊός δεν υπάρχει. Δηλαδή αυτός ο οποίος υποστηρίζει ότι ο κορονοϊός «δεν υπάρχει», μετά θα αναπτύξει νέο στάδιο συνωμοσιολογικής σκέψης ως προς το εμβόλιο. Αυτό όμως αντίκειται στην κοινή λογική και μάλιστα όταν βλέπουν ότι τόσοι πολλοί επώνυμοι άνθρωποι θα το κάνουνε μπροστά στα μάτια τους, ακριβώς για να πειστούν ότι δεν υπάρχει κίνδυνος...

 

 

  • Προχθές ο Πρωθυπουργός ζήτησε συγγνώμη από τον κ. Φίλη γιατί νωρίτερα χρησιμοποίησε μια φράση κατά την ομιλία του που θα μπορούσε να παρεξηγηθεί, σχετικά με την υγεία του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Πιστεύετε ότι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που αντέδρασαν ήταν υπερβολικοί;

Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί πάντοτε να κάνει την τρίχα – τριχιά. Ο Πρωθυπουργός πάνω στη συζήτηση που γινόταν - και ενώ τον διέκοπταν - είπε αυτό το οποίο είπε. Αργότερα συζήτησε με τον κύριο Φίλη ο ίδιος και του είπε «δεν πιστεύω να σε πείραξε αυτό αλλά αν σε πείραξε ζητώ συγνώμη». Ουσιαστικά του ζήτησε συγνώμη. Οποιαδήποτε περαιτέρω διάσταση που δίνεται από κει και πέρα - γιατί ξέρετε όταν υπάρχει συγνώμη σταματάνε οι συζητήσεις - είναι εκ του πονηρού. Πολύ περισσότερο που ο πρωθυπουργός  - και γι’ αυτό το αισθάνθηκε αμέσως και μίλησε με τον κύριο Φίλη -  είναι άνθρωπος ο οποίος έχει ιδιαίτερη ευαισθησία, όσον αφορά στις ευάλωτες κατηγορίες, στα άτομα με αναπηρία. Είναι ο ίδιος ο οποίος έθεσε υπό την εποπτεία του το εθνικό σχέδιο για τα άτομα με αναπηρία. Άρα λοιπόν δεν μπορεί κανείς να αποδώσει στον πρωθυπουργό κακή πρόθεση διότι θα ήταν αδύνατο ένας άνθρωπος ο οποίος έχει θέσει υπό την εποπτεία του αυτά ακριβώς τα θέματα να κάνει κάτι σκόπιμα. Απλώς ο ΣΥΡΙΖΑ, ό,τι και να πεις το μεγαλοποιεί, το τρολάρει… έχει αυτή τη λογική.

 

 

  • Θα ήθελα να μου πείτε αν μπήκατε στον πειρασμό να ρωτήσετε τον κύριο Λοβέρδο χθες γι’ αυτό που γράφει στο βιβλίο του σχετικά με σκέψεις που έκανε να χτυπήσει τον πρώην Πρωθυπουργό…

Όχι δεν μπήκα στον πειρασμό να τον ρωτήσω, γιατί είχαμε πάρα πολύ δουλειά… Το μόνο που ρώτησα τον κύριο Λοβέρδο ήταν πώς πήγε η εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου του. Αλλά τώρα σε τέτοια ανάλυση που λέτε, όχι δεν μπήκα. Έχω δηλαδή την ίδια αίσθηση που έχετε όλοι. Ας πούμε, ότι - κατά τη γνώμη μου - ήταν ένας τρόπος να δείξει τα συναισθήματα του εκείνης της στιγμής. Όχι δηλαδή ότι επρόκειτο να οδηγηθεί σε μία τέτοια ενέργεια, αλίμονο.

 

 

  • Είστε από τα πρόσωπα που δεν διστάζουν να συγκρουστούν με σφοδρότητα στην Βουλή με πολιτικούς τους αντιπάλους. Εσείς σκεφτήκατε ποτέ ότι κινδυνεύετε να σας ασκηθεί βία;

Εγώ είμαι αντίθετη με τη βία, με οποιαδήποτε μορφή της. Να μου ασκηθεί βία από ποιον; Για ποιο λόγο; Ουσιαστικά, χρησιμοποιώ πάντα επιχειρήματα. Νομίζω αυτό το οποίο περισσότερο πλήττει τον πολιτικό αντίπαλο είναι η αλήθεια και τα επιχειρήματα.

 

 

  • Δεν το σκεφτήκατε ούτε επί των ημερών της Χρυσής Αυγής; Έγιναν τόσα και τόσα τότε…

Έζησα πάρα πολλές σκηνές την περίοδο που ήταν η Χρυσή Αυγή στη Βουλή, καθώς για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, ήμουν και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας. Όμως να πω ότι φοβήθηκα, όχι δεν φοβήθηκα ποτέ, αλίμονο τώρα να φοβηθώ τη Χρυσή Αυγή. Τι θα μπορούσε να κάνει άλλωστε; Εντάξει, με ενοχλούσε πάντα η χυδαιότητα με την οποία συμπεριφέρονταν και ένα είδος «μισογυνισμού» αλλά όχι να φοβηθώ. Όχι, γιατί να φοβηθώ; Δε νομίζω ότι υπήρχε τέτοιος κίνδυνος…

 

 

  • Πέρα από την διαχείριση της πανδημίας, είστε ικανοποιημένη από το έργο της κυβέρνησης; Υπάρχει κάποιος τομέας που δεν είστε και τόσο ικανοποιημένη και θεωρείτε πως θα πρέπει να υπάρξει μεγαλύτερη προσπάθεια;

Τώρα πια κοντεύει ένας χρόνος που ζούμε με τον κορονοϊό. Η Νέα Δημοκρατία εξελέγη στις 7 Ιουλίου του 2019 και η περιπέτεια με τον κορονοϊό άρχισε τον Φεβρουάριο του 2020. Δηλαδή είχε ένα μικρό χρονικό διάστημα στη διάρκεια του οποίου προχώρησε μεγάλο κομμάτι του μεταρρυθμιστικού έργου της και των υποσχέσεων, των δεσμεύσεών της έναντι του λαού. Ωστόσο, τον περασμένο Φεβρουάριο ξεκίνησε η επίθεση «δι’ αντιπροσώπων» εκ μέρους της Τουρκίας, η απόπειρα δηλαδή εισβολής στα βόρεια σύνορά μας και μετά ακολούθησε η κρίση της πανδημίας. Έχουμε μια διαρκή απειλή πολέμου εκ μέρους της γείτονος και μαζί έχουμε και την πανδημία. Ζούμε σε αυτούς τους ρυθμούς παράλληλα. Προφανώς γίνονται πράγματα, έρχονται νόμοι, έχουν έρθει νομοθετήματα που έχουν ψηφιστεί από τα αρμόδια υπουργεία. Τώρα για παράδειγμα αρχίζει η συζήτηση για το νέο ΑΣΕΠ. Δηλαδή συνεχίστηκε η νομοθετική δράση της κυβέρνησης παρά αυτά τα τρομερά προβλήματα. Κι αυτό είναι σημαντικό, γιατί η Ελλάδα ουσιαστικά βρέθηκε σε θέση που δεν είχε βρεθεί και δεν έχει βρεθεί καμία άλλη χώρα. Το γεγονός ότι η Ελλάδα χρειάστηκε να θέσει σε επιφυλακή για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα - είμαστε τώρα δέκα μήνες - το σύνολο των Ενόπλων δυνάμεων, των σωμάτων ασφαλείας και του λιμενικού και μετά να θέσει συγχρόνως σε επιφυλακή το σύνολο του υγειονομικού προσωπικού της αλλά και ολόκληρου του κρατικού μηχανισμού της, αυτό δεν έχει ξανασυμβεί. Καμία άλλη χώρα δεν βρίσκεται στη θέση που βρέθηκε η Ελλάδα. Και γι’ αυτό δεν αντιλαμβάνομαι δηλαδή και την κριτική. Δεν την καταλαβαίνω την κριτική. Δηλαδή τι έπρεπε ακριβώς να συμβεί σε μία χώρα η οποία είναι σε μόνιμη επιφυλακή και μάλιστα σε συνθήκες κατά τις οποίες το κράτος μόνο «πληρώνει»; Έχει γίνει δηλαδή ο μοναδικός «εργοδότης» και δεν εισπράττει καθόλου ούτε από φόρους ούτε από πουθενά. Δηλαδή το κράτος βρέθηκε να χρηματοδοτεί τον ιδιωτικό τομέα, αντί να χρηματοδοτείται το κράτος από τον ιδιωτικό τομέα όπως είναι το σωστό. Να πληρώνει δηλαδή ο ιδιωτικός τομέας τους φόρους για να μπορεί το κράτος να ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του, σε κορυφαίους τομείς όπως είναι η παιδεία, η υγεία, η ασφάλεια, η άμυνα… Έχει βρεθεί το κράτος να χρηματοδοτεί τα πάντα. Άρα δεν μπορώ να καταλάβω… Δηλαδή πώς μπορείς σε μία τέτοια κατάσταση να κάνεις τόσο επιθετική αντιπολίτευση…

 

 

  • Πολλοί κατηγορούν την κυβέρνηση ότι έκανε λάθη στην διαχείριση της πανδημίας…

Η πανδημία είναι κάτι που δεν έπληξε μόνο την Ελλάδα - έπληξε ολόκληρο τον κόσμο. Ας μου πει λοιπόν κάποιος από όλους αυτούς τους «μυαλοπώληδες» και τους «έξυπνους» που λένε ότι έχουν τις λύσεις, τι λάθος έκανε η Ελβετία… Δίνω μόνο ένα παράδειγμα την Ελβετία, η οποία βρίσκεται σε δραματική κατάσταση. Έχει υποχρεωθεί να φέρει το στρατό μέσα στα νοσοκομεία της, ανακοινώνει κάθε τόσο ότι τελειώνουν οι ΜΕΘ, ανακοινώνει συνεχώς μέτρα. Εάν η Ελβετία - προσέξτε δεν τη χρησιμοποιώ τυχαία, είναι το θησαυροφυλάκιο του κόσμου - δεν έχει λεφτά για κλίνες ΜΕΘ ή για προσλήψεις τότε να μας πούνε ποιος άλλος πάνω στον πλανήτη έχει… Άρα λοιπόν μόλις μου πει κάποιος τι λάθος έκανε η Ελβετία, θα απαντήσω κι εγώ σε αυτή την ερώτηση. Και θέλω να επισημάνω με αυτή την ευκαιρία, ότι σε όλη την Ευρώπη κυβερνήσεις και αντιπολιτεύσεις, ανεξάρτητα αν στην κυβέρνηση είναι κόμμα της δεξιάς ή ένα αριστερό ή ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, ψηφίζουν μαζί αυτόν τον καιρό τα μέτρα. Και τα υγειονομικά και τα οικονομικά.

Συνέβη στην Ιταλία, με συντριπτική πλειοψηφία, όπου τα μέτρα της κυβέρνησης Κόντε τα ψήφισαν όλοι μαζί, λέγοντας ότι «η ψήφος μας δεν είναι ψήφος για την κυβέρνηση, είναι ψήφος αγάπης για την Ιταλία».

Ψήφισαν στη Σουηδία που η κυβέρνηση είναι πράσινο-κόκκινη. Ψήφισαν μαζί οι φιλελεύθεροι στην Αυστρία όπου κυβερνά ο συντηρητικός καγκελάριος Κουρτς μαζί με τους πράσινους. Ψήφισαν οι σοσιαλδημοκράτες στην Πορτογαλία τα μέτρα της αριστερής κυβέρνησης Κόστα. Τα ψήφισαν και οι χριστιανοδημοκράτες και οι κεντροδεξιοί. Στη Γερμανία ψήφισαν όλοι μαζί, χριστιανοδημοκράτες χριστιανοκοινωνιστές, σοσιαλδημοκράτες, φιλελεύθεροι, πράσινοι… Στη Βρετανία οι εργατικοί όταν έγινε ψηφοφορία στο βρετανικό κοινοβούλιο και ο Τζόνσον είχε βρεθεί αντιμέτωπος με ένα είδος ανταρσίας περίπου 50 βουλευτών, για να τον διευκολύνουν απείχαν από την ψηφοφορία, για να μπορέσουν να βγουν τα κουκιά… Αυτή η συμπεριφορά λοιπόν που υπάρχει στην Ελλάδα πιστέψτε με δεν υπάρχει πουθενά στην Ευρώπη ούτε αλλού στον κόσμο…

 

 

  • Αυτό το διάστημα βρίσκεται σε εξέλιξη η διαπραγμάτευση των δημοσιογράφων με τον κ. Πέτσα σχετικά με το νομοσχέδιο που θίγει την σύνθεση των τηλεοπτικών σταθμών. Πιστεύετε ότι πρέπει να υποχωρήσει η κυβέρνηση στις διατάξεις που θέλει να φέρει; Στηρίζετε την απεργία των δημοσιογράφων;

Εγώ πίστευα πάντοτε ότι το συνδικαλιστικό μας σωματείο δεν είναι ένα οποιαδήποτε συνδικαλιστικό σωματείο, είναι ένα «πνευματικό» σωματείο και χρειάζεται πάντα η σωστή «δοσολογία» γιατί δεν μπορεί να εκπροσωπεί μόνο συνδικαλιστικές απόψεις. Ήθελα λοιπόν - και το έχω γράψει και δημόσια σε άρθρα μου - ένα «πνευματικό» ιστορικό σωματείο όπως είναι το δικό μας, με πρώτο Πρόεδρο τον Ιωάννη Κονδυλάκη, να κάνει παρεμβάσεις και σε άλλα ζητήματα τα οποία δυστυχώς δεν τα έχω δει. Από ‘κει και πέρα, μπήκε στη διαβούλευση ένα νομοσχέδιο το οποίο έχει θέματα νομίζω στα οποία συμφωνούμε όλοι και ενσωματώνει Ευρωπαϊκές και διεθνείς συμβάσεις. Υπάρχει και ένα ζήτημα στο οποίο διαφώνησαν τα σωματεία μας, όσον αφορά τον αριθμό των εργαζομένων στα κανάλια. Αυτό βέβαια όπως ξέρετε, είχε νομοθετηθεί επί ΣΥΡΙΖΑ με τον τρόπο δια του οποίου δόθηκαν τότε οι «άδειες» στα κανάλια με τον νόμο Παππά. Με τις γνωστές περιπέτειες που είχε ο νόμος… (σ.σ. ο νόμος Παππά, καθόριζε τον ελάχιστο αριθμό εργαζομένων σε αδειοδοτημένους τηλεοπτικούς σταθμούς στους 400 εργαζόμενους με σύμβαση αορίστου χρόνου και το - υπό διαβούλευση – νομοσχέδιο Πέτσα τροποποιεί αυτή την υποχρέωση των ιδιοκτητών με πιο ελαστικές μορφές εργασίας όπως τα «μπλοκάκια»)

Τώρα από κει και πέρα κοιτάξτε, εγώ πιστεύω στη διασφάλιση των θέσεων εργασίας. Να τις διασφαλίζουμε όσο μπορούμε περισσότερο. Απλώς θα ήθελα οι θέσεις εργασίας να διασφαλίζονται και με προτάσεις για ανάπτυξη του τύπου. Δηλαδή, δεν αρκούν μόνο οι νόμοι, χρειάζονται και κάποιες προτάσεις συγκεκριμένες. Τα σωματεία λένε ότι τις έχουν κάνει. Εγώ θα τις ήθελα κάπως διαφορετικά - αλλά αυτό είναι θέμα έκφρασης άποψης. Το ζητούμενο είναι πώς θα μπορέσουμε να ενισχύσουμε πραγματικά τον τύπο και πάνω από όλα να μάθουν οι Έλληνες να διαβάζουν ξανά. Να ξανασυστηθούνε - για παράδειγμα - με τις εφημερίδες.

Εγώ πιστεύω ότι η πολυφωνία εξασφαλίζεται με το να υπάρχουν πολλά μέσα ενημέρωσης. Αν δεν υπάρχουν ΜΜΕ, δεν εξασφαλίζεται η πολυφωνία, είναι ξεκάθαρο αυτό. Για να υπάρχουν όμως πολλά ΜΜΕ, πρέπει να υπάρχει στρατηγική. Για να μπορέσουν να ζήσουν αυτά τα μέσα και για να μπορούν να δουλεύουν. Προσέξτε, δεν είναι μόνον οι συγκεκριμένοι 400 που δουλεύουν σε 5 ή 6 ή «μαγαζιά». Υπάρχει καταστροφή στο δικό μας επάγγελμα έτσι; Δηλαδή, θυμάμαι όταν ήμουν εγώ στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ που είχα μία μικρή λίστα ανέργων, 30-50 ονόματα και τη «βολόδερνα» και έπαιρνα τηλέφωνα …και τώρα έχει γίνει η λίστα των ανέργων μας μεγαλύτερη από τη λίστα των εργαζομένων. Αυτό λοιπόν θέλει μία στρατηγική που να είναι γενικότερη. Προφανώς και υποστηρίζω την εργασία του κάθε δημοσιογράφου, προφανώς δεν θα ήθελα να βλέπω δημοσιογράφους να απομακρύνονται από τη δουλειά τους. Όσο λιγότεροι, τόσο χειρότερα για την ενημέρωση. Όμως θα ήθελα αυτό να ενταχθεί σε μία γενικότερη στρατηγική ενίσχυσης της δημοσιογραφίας και του τύπου.

 

 

  • Εσείς ως δημοσιογράφος, θα κάνατε απεργία σήμερα;

Στην απεργία υπακούμε όλοι. Καταρχήν, όταν ψηφίζουμε εξουσιοδοτούμε το διοικητικό συμβούλιο για κήρυξη απεργίας. Δεν υπάρχει... «συμφωνείς - δεν συμφωνείς». Άμα αρχίσει την ώρα της απεργίας να λέει ο ένας «όχι εγώ - όχι εσύ», τελείωσε, δεν γίνεται τίποτα. Χρειάζεται πειθαρχία...

(σ.σ. αυτές τις ημέρες υπάρχει σε εξέλιξη διαβούλευση των δημοσιογράφων με τον κ. Πέτσα με διαρκή ετοιμότητα για απεργιακές κινητοποιήσεις)

 

  • Πολύς λόγος γίνεται και για τις κυρώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Τουρκία. Για να είναι ξεκάθαρο: Η Ελλάδα επιθυμεί να επιβληθούν κυρώσεις στην Τουρκία ή να εξασφαλίσει ότι στην επόμενη παραβίαση Ερντογάν θα επιβληθούν αυτομάτως ώστε να το χρησιμοποιήσει ως ισχυρό όπλο απέναντι στην προκλητικότητα του Τούρκου προέδρου;

Η Ελλάδα ακολουθεί μια συγκεκριμένη στρατηγική. Αυτή η στρατηγική δεν μπορεί να αλλάξει επειδή τώρα ο καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του. Οι κυρώσεις σε επίπεδο ευρωπαϊκής ένωσης, είναι ένα πολύ «σχετικό» πράγμα. Το έχω πει πάρα πολλά χρόνια τώρα. Οι κυρώσεις σε μία ένωση 27 χωρών – πλέον - είναι κάτι το πολύ «σχετικό». Η Ευρωπαϊκή Ένωση, τι μπορεί να αποφασίσει; Μπορεί να αποφασίσει για ορισμένα πρόσωπα, για ορισμένες οντότητες. Δεν μπορεί να πάει να μπει στην κάθε χώρα και να της πει «φέρε να δω τι εμπορικές συναλλαγές έχεις εσύ με την Τουρκία», «τι πουλάς στην Τουρκία εσύ - τι σου πουλάει εσένα η Τουρκία». Γι’ αυτό είναι δύσκολο και πάντοτε γίνεται κατά «προσώπων και οντοτήτων». Αυτό το «κατά προσώπων και οντοτήτων», συμβαίνει και τώρα που μιλάμε. Η τελευταία επέκταση είχε γίνει το Φεβρουάριο του 2020. Απλώς δεν το λέει κανείς και απλώς ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να λέει ότι «πήρε κυρώσεις». Δεν πήρε κυρώσεις τον Ιούνιο του 2019 ο ΣΥΡΙΖΑ. Κάθε «τόσο» έρχεται η Ευρωπαϊκή Ένωση και λέει «με βάση τα συμπεράσματα του συμβουλίου… επαναλαμβάνουμε και ζητούμε…». Αυτό γίνεται πάντα μέχρι που να συμβεί. Το ζήτημα είναι ότι αυτή τη στιγμή, επειδή έχει διεθνοποιηθεί πάρα πολύ το θέμα κι επειδή το έχουν ζήσει και οι ευρωπαίοι και είδαν τι έγινε και στον Έβρο, έχουμε αποκτήσει πάρα πολλούς συμμάχους. Χώρες τις οποίες δεν μπορούσαμε να διανοηθούμε ότι θα τους είχαμε ως συμμάχους παλιότερα. Χώρες οι οποίες παραδοσιακά στήριζαν την Τουρκία και δεν ήθελαν να ακούσουν τίποτε. Είναι ένας μακρύς δρόμος αυτός. Χρειάζεται ψυχραιμία και δεν μπορώ να καταλάβω πως στο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκαν τόσοι πολλοί όψιμοι «τουρκοφάγοι», δηλαδή πραγματικά δεν μπορώ να το καταλάβω αυτό το πράγμα. Εάν ψάξετε από το 2015 που ήρθε στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ, μέχρι που έφυγαν, τι θα δείτε; Ψάξτε να μου πείτε εσείς το 2015 και το 2016 - που ο κύριος Τσίπρας πήγαινε στα Ευρωπαϊκά συμβούλια - εάν υπάρχει κάποια δήλωση τους σχετικά με την Τουρκία. Όχι, δεν υπάρχει. Γιατί το 2015 ο κύριος Τσίπρας πήγαινε και ερχότανε στα Ευρωπαϊκά συμβούλια και τους γύρευε να του κόψουν το χρέος, να δεχτούν ότι έχει ψηφίσει ο ελληνικός λαός και άρα αυτοί πρέπει να κάνουν κάτι άλλο, δηλαδή ασχολούταν μόνο με το δικό του πρόβλημα, που είχε πει ότι θα «σκίσει» τα μνημόνια και θα είναι ντάλα μεσημέρι. Δεν ασχολήθηκε καθόλου το 2015 και το 2016. Το μόνο με το οποίο ασχολήθηκε με την Τουρκία το 2015 με το 2016 ήταν να πηγαίνει και να γυρεύει από τους Ευρωπαίους να στηρίξουν την Τουρκία με χρήματα και βίζες και άνοιγμα κεφαλαίων για να κρατάει τους πρόσφυγες και τους μετανάστες στο έδαφος της. Γιατί έγινε αυτό; Αυτό ήταν ένα θεμελιώδες λάθος - το λέω «λάθος» για να μην πω τίποτε άλλο - εκ μέρους του κυρίου Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ. Και βάση αυτού του λάθους εκπαίδευσαν όλα αυτά τα χρόνια την Ευρωπαϊκή Ένωση... Ο κ. Τσίπρας τον Νοέμβριο του 2015 επισκέφθηκε την Τουρκία. Εκεί λοιπόν με τον Νταβούτογλου - που ήταν ακόμη πρωθυπουργός - είχαν κάνει κοινές δηλώσεις και είχαν πει ότι «η Ελλάδα και η Τουρκία είναι θύματα του πολέμου στη Συρία». Όχι. Με συγχωρείτε. Η Ελλάδα είναι η μόνη που είναι θύμα. Η Τουρκία δεν είναι θύμα, όσον αφορά στον πόλεμο της Συρίας. Είναι θύτης. Γιατί η Τουρκία από το 2011 που ξεκίνησε ο πόλεμος στη Συρία, επιχειρεί μέσα στη Συρία και πολεμάει. Άρα παράγει, προκαλεί πρόσφυγες. Αυτό ήταν το θεμελιώδες λάθος… Που άρχισε να λέει «βοηθήστε την Τουρκία» και κανείς από αυτούς όλους τους κυρίους που κάνουνε τώρα τους έξυπνους, τον κ. Τσίπρα, τον κ. Κατρούγκαλο, δεν πήγε ποτέ να τους πει, «τι να βοηθήσετε ρε παιδιά, αυτοί τους παράγουν τους πρόσφυγες αφού πολεμάνε εκεί μέσα, δεν τους βλέπετε;». Το 2017 τους είπε ότι «ο κ. Ερντογάν επιθυμεί μία βιώσιμη λύση για το κυπριακό», τους καθησύχαζε. Μετά την επίσκεψη Ερντογάν, το Δεκέμβριο του 2017 στην Αθήνα, πήγε στο ευρωπαϊκό συμβούλιο ο κ. Τσίπρας και τους ενημέρωσε «ανέμελα» ότι «όλα πήγαν καλά»… Πότε έχουμε την πρώτη ενασχόληση του ευρωπαϊκού συμβουλίου με το θέμα της Τουρκίας, όσον αφορά την επιθετικότητα της; Λοιπόν, πρώτη απόφαση για την Τουρκία, σε σχέση με την επιθετικότητα της, έχουμε τον Μάρτιο του 2018. Δεν μπορούν τώρα λοιπόν να έρχονται και να λένε ότι «δεν έγινε τούτο, δεν έγινε εκείνο» και να είναι κήνσορες και επικριτές των πάντων.

 

 

  • Τι μήνυμα θα στέλνατε στον Ερντογάν;

Ότι η διεθνής νομιμότητα θα νικήσει και ότι η συνθήκη της Λωζάνης – ό,τι κι αν προσπαθεί να κάνει - ισχύει και θα την κρατήσουμε ζωντανή.



Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.

WebTV