Ανδρέας Ξάνθος (ΣΥΡΙΖΑ): «Εσωτερικό lockdown στο ΕΣΥ - Να μην ενδώσει η κυβέρνηση στα οικογενειακά τραπέζια» | piperata.gr Skip to main content
Ανδρέας Ξάνθος (ΣΥΡΙΖΑ): «Εσωτερικό lockdown στο ΕΣΥ - Να μην ενδώσει η κυβέρνηση στα οικογενειακά τραπέζια»

Ανδρέας Ξάνθος (ΣΥΡΙΖΑ): «Εσωτερικό lockdown στο ΕΣΥ - Να μην ενδώσει η κυβέρνηση στα οικογενειακά τραπέζια»

Το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι του πρώην υπουργού υγείας Ανδρέα Ξανθού, δεν θα φιλοξενήσει τους εννέα συγγενείς που επιτρέπουν τα κυβερνητικά μέτρα κατά της πανδημίας αλλά… μόνο τον ίδιο και την σύζυγό του. Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ως γιατρός αναγνωρίζει τους κινδύνους που κρύβονται σε συναντήσεις συγγενικών προσώπων και προτρέπει την κυβέρνηση να μην ενδώσει στην ανάγκη των πολιτών για χαλάρωση, λέγοντας «όχι» σε οικογενειακά «τραπέζια».

 

Ο ίδιος ο πρώην υπουργός υγείας, δηλώνει στην συνέντευξή του στα piperata.gr, «πολύ ανήσυχος» με την έξαρση της πανδημίας στην Δυτική Αττική ενώ ταυτόχρονα κατηγορεί την κυβέρνηση ότι λόγω των χειρισμών της έχει επέλθει ένα εσωτερικό lockdown στο Εθνικό Σύστημα Υγείας με πολύ σοβαρές συνέπειες σε καρδιοπαθείς, διαβητικούς και πολλούς ακόμη ασθενείς με χρόνια νοσήματα.

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι απόψεις του για την ολική «covid-οποίηση» του δημόσιου συστήματος υγείας και το ρόλο του εμβολιασμού σε αυτή την κατεύθυνση καθώς επίσης και για την εγκατάλειψη της ιχνηλάτησης όσων ήρθαν σε επαφή με επιβεβαιωμένο κρούσμα covid.

Ο βουλευτής Ρεθύμνου του ΣΥΡΙΖΑ παραδέχεται ωστόσο ότι η κυβέρνηση δεν έχει ευθύνη για τον μειωμένο αριθμό των εμβολίων που θα παραλάβει η χώρα μας, ενώ δεν της αποδίδει ευθύνες και για τους νεκρούς της πανδημίας. Ταυτόχρονα, θεωρεί δικαιολογημένη την αυξημένη δημοτικότητα του Βασίλη Κικίλια…

Ο Ανδρέας ξανθός ωστόσο επιτίθεται με σφοδρότητα στην κυβέρνηση για το πολιτικό κλίμα που δημιουργεί σε μια περίοδο που χρειάζονται απεγνωσμένα συναινέσεις.

 

Συνέντευξη στον Σωτήρη Γιατζόγλου

 

  • Κύριε υπουργέ, το πρώτο ερώτημα που έρχεται στην σκέψη, έχει να κάνει πια με το περίφημο «ρεβεγιόν του lockdown», αφού έχουν ακουστεί ένα σωρό διφορούμενες απόψεις. Ενώ δηλαδή η κυβέρνηση φαίνεται να επιχειρεί μια μικρή ανακούφιση επιτρέποντας να συναντηθούν έως δύο οικογένειες, πολλοί ειδικοί παίρνουν θέση εναντίον του γεύματος των 9 ατόμων και ζητούν σκληρότερα μέτρα. Εσείς τι πιστεύετε;

 

Θεωρώ ότι η πανδημία και η εξέλιξη της στην Ελλάδα είναι σε ένα πάρα πολύ κρίσιμο σημείο. Μετά από έξι εβδομάδες lockdown, μετά από μία πολύ μεγάλη ταλαιπωρία των ανθρώπων στην καθημερινότητά τους και στην λειτουργία της οικονομίας, των επιχειρήσεων, με επιπτώσεις στο εισόδημα και στην απασχόληση των ανθρώπων - πολύ δραματικές δυστυχώς - δεν έχουμε την αναμενόμενη κάμψη του επιδημικού κύματος.

 

Και όχι μόνο δεν συμβαίνει αυτό, αλλά έχουμε συνεχώς υψηλή καταγραφή ημερησίων κρουσμάτων, νοσηλειών και διασωληνωμένων και – δυστυχώς – θανάτων. Ειδικά στους θανάτους – δυστυχώς - ο ρυθμός παραμένει σχεδόν αμείωτος. Ταυτόχρονα έχουμε και εστιακές «αναζωπυρώσεις» σε περιοχές που ήταν σε προηγούμενη φάση στο κόκκινο και στη συνέχεια κάπως αποκλιμακώθηκε κατάσταση. Όπως για παράδειγμα στην Κοζάνη ή σε άλλες περιφερειακές ενότητες της Βόρειας Ελλάδας. Και έχουμε και την πολύ άσχημη εξέλιξη στην δυτική Αττική, που κατά την άποψή μου είναι ένα πολύ σοβαρό σήμα κινδύνου, ότι μπορεί συνολικά το λεκανοπέδιο να βρεθεί σε καθεστώς υψηλού επιδημιολογικού φορτίου.

 

 “Να ακούσουμε τους επιστήμονες – όχι στα οικογενειακά τραπέζια”

 

Άρα νομίζω ότι σε αυτές τις συνθήκες, πραγματικά, η όποια παρέμβαση για την οργάνωση των συνθηκών που αφορούν τις γιορτές, πρέπει να είναι πάρα πολύ προσεκτική. Νομίζω ότι πρέπει να ακούσουμε τις εισηγήσεις των επιστημόνων. Να είμαστε πολύ πιο αυστηροί στις προδιαγραφές και στις προϋποθέσεις και να μην σπεύσουμε να δώσουμε σήμα χαλάρωσης, εφησυχασμού και αποκλιμάκωσης, το οποίο πιθανότατα να δημιουργήσει πολύ δραματικές επιπτώσεις.

 

 

  • Θεωρείτε πως δεν πρέπει να επιτραπούν οι οικογενειακές συναθροίσεις των εννέα ατόμων;

 

Νομίζω ότι η προτεραιότητα σε αυτή τη φάση, εξακολουθεί να είναι η δημόσια υγεία. Αυτό πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε. Το σύστημα υγείας έχει δεχτεί αφόρητη πίεση. Δεν μπορεί να ανταποκριθεί στον αυξημένο όγκο περιστατικών covid. Δεν μπορεί ούτως ή άλλως να επιτελέσει και την υπόλοιπη λειτουργία του - ειδικά στη βόρεια Ελλάδα. Σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα τα νοσοκομεία έχουν επικεντρωθεί στην φροντίδα των περιστατικών της πανδημίας και έχουν εγκαταλείψει δυστυχώς τις ανάγκες υγείας και τη φροντίδα όλου του υπολοίπου πληθυσμού και όλων των άλλων σοβαρών και απειλητικών για τη ζωή - πολλές φορές – νοσημάτων.

 

Θα έχουμε και παρενέργειες από αυτό... Νομίζω λοιπόν ότι δεν έχουμε περιθώριο χαλάρωσης και εφησυχασμού. Εγρήγορση απαιτείται. Όσον αφορά την προοπτική του εμβολιασμού, εκεί χρειάζεται επίσης, «λίγα λόγια» όχι θριαμβολογίες ούτε βεβαίως σκεπτικισμός που δεν τεκμηριώνεται. Ειλικρίνεια, πειθώ από την πλευρά της πολιτείας, επιστημονική τεκμηρίωση, οργανωμένο σχέδιο - για να μην έχουμε και εκεί προβλήματα όπως δυστυχώς είχαμε - και προετοιμασία του συστήματος υγείας.

 

 

  • Υπάρχουν στοιχεία ότι έχουν βρεθεί σε «δεύτερη μοίρα» ασθενείς που δεν πάσχουν από covid;

 

Εννοείται… Καταρχάς, έχουν ανασταλεί πάνω από το 80% των χειρουργείων, τα τακτικά εξωτερικά ιατρεία δεν λειτουργούν, οι συνήθεις εργαστηριακές και κλινικές πράξεις ρουτίνας δεν γίνονται… Όλα αυτά, αφορούν ανθρώπους που έχουν σοβαρά και χρόνια προβλήματα υγείας και τα οποία αν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα… Μπορεί δηλαδή το «απολύτως επείγον» να αντιμετωπίζεται. Ένα έμφραγμα για παράδειγμα ή ένα εγκεφαλικό επεισόδιο ή μια σοβαρή κάκωση. Αλλά, όλα τα υπόλοιπα, τα οποία είναι στην «γκρίζα ζώνη» μεταξύ του «επείγοντος» και του «χρόνιου»; Δυστυχώς, αυτή την περίοδο έχει συμπιεστεί πάρα πολύ η λειτουργία του συστήματος υγείας και η δυνατότητα του να καλύψει αυτές τις ανάγκες. Τώρα αυτοί οι άνθρωποι - το είδαμε και στο πρώτο κύμα της πανδημίας αυτό - δεν παρακολουθούνται. Και γι’ αυτό είχαμε πει από την αρχή ότι μία νέα ανάγκη που έχει αναδειχθεί από την πανδημία, είναι η κατ' οίκων παρακολούθηση και φροντίδα ανθρώπων που δεν πρέπει να μετακινηθούν αλλά όμως χρειάζονται συστηματική εποπτεία και ρύθμιση. Γιατί αλλιώς εμφανίζουν επιπλοκές. Έρχονται καθυστερημένα στα νοσοκομεία και η έκβαση στη συνέχεια είναι πολύ δυσμενέστερη.

 

Αυτό το σύστημα δεν το έχει αναπτύξει η κυβέρνηση. Το έχουμε πει από την αρχή. Θα μπορούσε με τη συνδρομή της πρωτοβάθμιας φροντίδας, με τις κινητές μονάδες υγείας και με τη συνδρομή ακόμα και κοινωνικών υπηρεσιών της αυτοδιοίκησης όπως είναι το πρόγραμμα «βοήθεια στο σπίτι», να οργανωνόταν ένας μηχανισμός παρακολούθησης και φροντίδας κατ' οίκων, με παρουσία γιατρού.

 

  • Τι περιμένετε να συμβεί το επόμενο διάστημα, με όσους – όπως λέτε – δεν λαμβάνουν την φροντίδα που χρειάζεται;

 

Νομίζω ότι δεν υπάρχει απάντηση σε αυτό από την κυβέρνηση. Σήμερα δεν τους απασχολεί. Έχετε ακούσει εσείς καμιά «αγωνία» γι’ αυτό το θέμα; Το λέγαμε από την πρώτη στιγμή ότι η λύση είναι η «προ-νοσοκομειακή» διαχείριση της πανδημίας. Αυτό λέει η εμπειρία από όλες τις χώρες του κόσμου. Στη Γαλλία αυτό έκαναν και τα κατάφεραν να αντιμετωπίσουν πολύ πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά το δεύτερο κύμα. Οργάνωσαν την πρωτοβάθμια φροντίδα, ενσωμάτωσαν και τον ιδιωτικό τομέα στη διαχείριση της πανδημίας - στη Γαλλία ο ιδιωτικός τομέας έχει πάρει το 30% των περιστατικών των νοσηλευόμενων ασθενών με covid. Εδώ δεν έχει γίνει τίποτα για όλα αυτά.

Εμείς το λέγαμε από την αρχή. Η πρωτοβάθμια φροντίδα, πολύ καθυστερημένα - περί τα τέλη του Οκτώβρη - ανέλαβε να κάνει κάποια τεστ. Αυτό είναι όλο. Δεν παίζει –όπως θα έπρεπε - αυτό τον «ανασχετικό» ρόλο προς το νοσοκομείο. Το ρόλο του «φίλτρου». Περισσότερα από 80% των περιστατικών της πανδημίας έχουν ήπια συμπτωματολογία. Δεν χρειάζονται νοσοκομείο. Μπορούν να αντιμετωπιστούν μία χαρά σε πρωτοβάθμιο επίπεδο. Δεν υπήρξε όμως προετοιμασία γι’ αυτό. Ούτε η ενημέρωση, ούτε η σωστή οργάνωση των υγειονομικών. Υπάρχουν χιλιάδες αξιόλογοι εξίσου με τους συναδέλφους τα νοσοκομεία γιατροί, νοσηλευτές, επισκέπτες υγείας στην πρωτοβάθμια φροντίδα, που θα μπορούσαν να παίξουν αυτό το ρόλο. Δεν έγινε αυτό και ήταν νομίζω επιλογή της κυβέρνησης να μη γίνει. Ήταν πολύ «νοσοκομειο-κεντρική» η προσέγγιση της. Διότι θεωρούσε ότι εκεί είναι το επικοινωνιακό παιχνίδι.

 

 “Δεν γίνεται πια ιχνηλάτηση”

 

Ο κόσμος θέλει να ακούει ότι έχουμε πολλά κρεβάτια ΜΕΘ. Πρώτον δεν έχουμε πολλά κρεβάτια ΜΕΘ, με την έννοια της ουσιαστικής προσθήκης νέων κλινών. Είναι μετατροπές προϋπαρχουσών κλινών αυτά τα οποία ανακοινώνονται. Και δεύτερον, το παιχνίδι δεν παίζεται μόνο στις ΜΕΘ. Παίζεται σε όλη την κρίσιμη αλυσίδα από την πρόληψη σε εστίες υπερμετάδοσης, μέσα μαζικής μεταφοράς, εργοστάσια, κλειστές δομές, προσφυγικά camps, καταυλισμούς Ρομά, φυλακές, στρατόπεδα, γηροκομεία. Για όλες αυτές τις εστίες υπερμετάδοσης - που τις έχουμε εντοπίσει - δεν υπήρξε ποτέ μια προσπάθεια στοχευμένης πρόληψης. Χάθηκε το στοίχημα της ιχνηλάτησης των επαφών. Δεν γίνεται πια ιχνηλάτηση. Όποιος είχε έρθει σε επαφή με επιβεβαιωμένο κρούσμα, οι οδηγίες που δίνει ο ΕΟΔΥ είναι, ότι δεν χρειάζεται να κάνει ούτε τεστ. «Καθίστε σπίτι, κάντε καραντίνα»… αυτή είναι η εικόνα λοιπόν.

 

Όλ’ αυτά μαζί, δεν συνιστούν σοβαρό και αποτελεσματικό σχέδιο για να ξεπεράσουμε και αυτή τη δύσκολη φάση. Και γι’ αυτό πραγματικά ανησυχώ πάρα πολύ. Και ειδικά για το λεκανοπέδιο της Αττικής νομίζω ότι αυτή η εξέλιξη στην περιοχή της Ελευσίνας, του Ασπροπύργου, της Μάνδρας, αυτές τις τελευταίες μέρες, είναι ένα ηχηρό καμπανάκι. Τώρα τρέχει η κυβέρνηση κατόπιν εορτής - στο και πέντε - να κάνει αυτά τα οποία έπρεπε να κάνει από το Σεπτέμβρη. Δηλαδή συστηματικό testing. Να ελέγχει τις κλειστές δομές, τους εργαζόμενους και τους φιλοξενούμενους. Να φτιάξει συνεργεία τα οποία να διενεργούν πιστοποιημένους ελέγχους τον πληθυσμό. Αυτά εμείς τα λέγαμε από την αρχή του δεύτερου επιδημικού κύματος. Δεν έγιναν γιατί είχε επαναπαυτεί η κυβέρνηση στις «δάφνες» της πρώτης καλής πορείας της πανδημίας και ήθελε να κάνει επικοινωνία και όχι ουσία.

 

 “Σε εσωτερικό lockdown το ΕΣΥ – χωρίς φροντίδα καρδιοπαθείς, διαβητικοί, χρόνια πάσχοντες”

 

  • Υπάρχουν δηλαδή ασθενείς που στερούνται σήμερα της κατάλληλης φροντίδας λόγω της προτεραιότητας που δίνεται στην διαχείριση του covid; Οι καρκινοπαθείς; Οι καρδιοπαθείς;

 

Οι καρκινοπαθείς είναι μία πολύ ευαίσθητη ομάδα για την οποία προφανώς, όλοι καταλαβαίνουμε, ότι δεν μπορούν να αναβάλλονται, ούτε θεραπείες, ούτε τίποτα. Και εκεί υπάρχουν προβλήματα όμως. Και το διαπίστωσα πριν από λίγο καιρό που είχαμε επισκεφθεί τον Άγιο Σάββα. Κι εκεί καθυστερούν χημειοθεραπείες, αναβάλλονται προγραμματισμένες παρεμβάσεις… Αλλά σε γενικές γραμμές οι καρκινοπαθείς είναι σε μία προτεραιότητα.

 

Υπάρχει όμως όλος ο υπόλοιπος κόσμος ο οποίος έχει σοβαρά χρόνια προβλήματα… Όπως είναι οι χρόνια αναπνευστικοί άρρωστοι, οι χρόνια καρδιαγγειακοί άρρωστοι, οι διαβητικοί, άνθρωποι που έχουν αυτοάνοσα νοσήματα, οι ρευματοπαθείς… Πάρα πολλές κατηγορίες οι οποίες πλήττονται, όταν το σύστημα υγείας έχει κατεβάσει ταχύτητα. Έχουμε ένα εσωτερικό lockdown δηλαδή εντός του ΕΣΥ. Αυτό έχει επιπτώσεις στη φροντίδα τους και είναι κάτι το οποίο δεν φαίνεται άμεσα. Θα προκύψει όμως σε δεύτερο χρόνο, μακροπρόθεσμα. Αν γίνουν και αντίστοιχες μελέτες θα δούμε ότι θα έχουμε μία επιδείνωση στους δείκτες υγείας αυτών των ομάδων του πληθυσμού, των ευάλωτων ομάδων, οι οποίες επηρεάζονται από αυτή την δυσλειτουργία του συστήματος υγείας.

 

Και μάλιστα ο κίνδυνος τώρα και με τα εμβόλια είναι ο εξής: Έχουμε που έχουμε τα νοσοκομεία να ασχολούνται μόνο με περιστατικά Covid. Αν βάλουμε τώρα και τις δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας να ασχοληθούν μόνο με τον εμβολιασμό, να μετατραπούν δηλαδή πλήρως σε εμβολιαστικά κέντρα και να μην κάνουν τίποτε άλλο, θα έχουμε όλο το σύστημα υγείας να έχει covid-οποιηθεί. Αυτό δεν μπορεί να είναι η απάντηση σε μία υγειονομική κρίση, διότι δημιουργεί ακάλυπτες ανάγκες, είναι τόσο απλό δηλαδή. Ακόμη και ο ιδιωτικός τομέας ο οποίος μέχρι πρότινος λειτουργούσε επικουρικά και συμπληρωματικά και κάλυπτε τις ανεπάρκειες του συστήματος υγείας αυτή την περίοδο και αυτός επίσης έχει πλέον μια υποτυπώδη λειτουργία. Υπάρχει μεγαλύτερη δυσκολία. Άρα υπάρχει κενό φροντίδας.

 

 

 “Μόνο εγώ και γυναίκα μου στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι – να μην ενδώσει η κυβέρνηση στα οικογενειακά τραπέζια”

 

 

  • Εσείς με ποιον θα κάνετε Χριστούγεννα και με ποιον θα γιορτάσετε την Πρωτοχρονιά; Θα τηρήσετε τον περιορισμό των 9 ατόμων;

 

Χριστούγεννα θα κάνω στο σπίτι μου στο Ρέθυμνο και επί του παρόντος αυτό που έχω κανονίσει είναι να είμαι εγώ και η σύζυγός μου. Τα παιδιά μου - δυστυχώς - θα είναι στην Αθήνα. Δεν μπορούν να μετακινηθούν και δεν πρέπει να μετακινηθούν τουλάχιστον γι’ αυτές τις μέρες. Άρα πραγματικά, νομίζω ότι πρέπει να προσαρμοστούμε όλοι σε αυτή την προοπτική, του να έχουμε μια ολιγομελή - ας το πούμε - οικογενειακή συνάθροιση, την περίοδο των γιορτών, στο «εντελώς απαραίτητο».

Νομίζω ότι πρέπει να μετρήσει πάρα πολύ η γνώμη των ανθρώπων, που μέχρι τώρα είχαν και την ευθύνη της παρακολούθησης των επιδημιολογικών δεδομένων και της σύστασης των ενδεικνυόμενων μέτρων, σε κάθε φάση της πανδημίας.

Πρέπει να τους ακούσουμε τώρα και να μην ενδώσει η κυβέρνηση στην ανάγκη – υποτίθεται - να «αποσυμπιέσει» ένα ψυχολογικό κλίμα, το οποίο είναι πολύ βαρύ στην κοινωνία, το καταλαβαίνουμε… Χρειάζεται και μία «νότα» αισιοδοξίας αλλά θεωρώ ότι αυτό δεν πρέπει να γίνει εις βάρος της διατήρησης ενός επιπέδου προστασίας και αυτοπροστασίας πού μπορεί να παίξει κρίσιμο ρόλο στην εξέλιξη των πραγμάτων.

 

 

  • Κύριε υπουργέ, ακούσαμε τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ πρόσφατα σε συνέντευξή του, να υποστηρίζει ότι ο κ. Μητσοτάκης «αν και έχουμε καθημερινά εκατόμβη νεκρών δεν έχει το πολιτικό θάρρος να ζητήσει μια συγνώμη»… Πιστεύετε κι εσείς ότι χρειάζεται μια «συγνώμη» από την κυβέρνηση για τους νεκρούς;

Εγώ αυτό που χρειάζεται - πιστεύω - είναι η έμπρακτη αναγνώριση της μεγάλης αυτής αποτυχίας. Και κυρίως η ειλικρίνεια και η σοβαρότητα στην διαχείριση της από δω και πέρα. Ακόμα και σήμερα το πρωί άκουγα μία συζήτηση συναδέλφων γιατρών - και μάλιστα βουλευτών - στην ΕΡΤ και ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας ξανάρχισε να κάνει συγκρίσεις και να λέει «πόσο καλύτερα είμαστε στον αριθμό των θανάτων εμείς, σε σχέση με άλλες χώρες της Ευρώπης». Αυτό προσβάλει λίγο και τη νοημοσύνη μας. Και προσβάλλει και τους ανθρώπους που βιώνουν αυτή την περίοδο την οδύνη της απώλειας των δικών τους. Που ζουν το δράμα αυτών που νοσηλεύονται… Πέρα βέβαια από το ότι αυτό που λένε δεν ισχύει. Γιατί είμαστε στις χειρότερες θέσεις αυτή την περίοδο, στο δεύτερο πανδημικό κύμα. Η κυβέρνηση κάνει και μια αλχημεία εκεί, τα προσθέτει όλα μαζί, ενώ οι αυξητικές τάσεις από το Νοέμβρη και μετά, μας κατατάσσουν στις πρώτες χώρες της Ευρώπης στον αριθμό των νεκρών ανά 100.000 πληθυσμού.

 

Είναι μακάβρια πραγματικά και απαράδεκτη αυτή η σύγκριση και αυτού του τύπου οι συζητήσεις… «ναι, αλλά στο Βέλγιο...» Θυμάστε που μας έλεγε πρωτοκλασάτος υπουργός, «ναι, είμαστε υπερήφανοι που έχουμε λιγότερους νεκρούς από το Βέλγιο». Όμως τώρα, το έχουμε ξεπεράσει το Βέλγιο. Αυτά τα πράγματα αλλάζουν συνεχώς, δεν μπορεί να γίνεται αυτού του τύπου η συζήτηση. Η συζήτηση είναι να εντοπίσουμε τι δεν πήγε καλά και να το διορθώσουμε. Αυτό νομίζω ότι θα είναι μία επί της ουσίας ένδειξη ότι «αναγνωρίζω τα προβλήματα και την αποτυχία» και παίρνοντας υπόψη τα δεδομένα – και αν θέλετε και την θετική κριτική που ασκεί η αντιπολίτευση εντοπίζοντας ελλείμματα, κενά, λάθη σχεδιασμού και ανεπάρκειες – «να τα διορθώσω». Και να διασφαλίσω ως κυβέρνηση, τη minimum κοινωνική και πολιτική συναίνεση αυτή την περίοδο, για να ξεπεράσουμε αυτή τη μεγάλη δυσκολία.

Έτσι ξεπερνιούνται οι κρίσεις της δημόσιας υγείας και όχι με αλαζονεία, αυταρέσκεια, έπαρση και πολλές φορές και αυθαιρεσία - γιατί τα έχουμε και αυτά.

 

 

“Η κυβέρνηση δηλητηριάζει το πολιτικό κλίμα – είναι δυνατόν να γίνονται διώξεις πολιτικών αρχηγών;”

 

 

Είμαστε σε μία περίοδο που «δηλητηριάζεται» το πολιτικό κλίμα. Γίνονται κινήσεις αυταρχισμού, γίνονται κινήσεις απαράδεκτες. Δεν είναι δυνατόν δηλαδή, αυτές τις μέρες της μεγάλης υγειονομικής κρίσης, να γίνονται κινήσεις ρεβανσισμού στη Βουλή. Να αποφασίζει η κυβερνητική πλειοψηφία να παραπέμψει βουλευτές στη δικαιοσύνη για καταφανέστατα πολιτικά θέματα, για αγωγές που έχουν ασκηθεί εναντίον τους που έχουν σχέση με το ρόλο τους ως βουλευτές και όχι με μια προσωπική διένεξη. Στον κύριο Πολάκη αναφέρομαι και στην κυρία Αδαμόπουλου από το ΜέΡΑ25.

 

Είναι δυνατόν; Που ζούμε δηλαδή; Είναι δυνατόν να εγκαλούνται τρεις αρχηγοί κομμάτων; Να παραπέμπονται, να γίνεται προκαταρκτική εξέταση από τον εισαγγελέα; Ποιος έχει δώσει το πράσινο φως; Ποιος έχει δώσει αυτό το σήμα, να παραπέμπονται για απείθεια και για μη τήρηση των μέτρων, επειδή κατέθεσαν ένα στεφάνι με μια ολιγομελή αντιπροσωπεία την ημέρα του Πολυτεχνείου;

 

Κι επιπλέον, είναι δυνατόν αυτή την περίοδο να μετακινούνται αυθαίρετα χωρίς προετοιμασία χωρίς καμία ενημέρωση υγειονομικοί από όλη τη χώρα, από την Κρήτη, από την Αττική, την Ήπειρο, τα Γιάννενα και να τους στέλνουν επείγουσα κλήση, ότι σε δυο παρουσιάζονται στο «τάδε» νοσοκομείο, χωρίς να έχουν διασφαλιστεί στοιχειωδώς, ούτε οι όροι της διαμονής τους, ούτε τίποτα; Για να πάνε να βοηθήσουν - υποτίθεται - τα νοσοκομεία τα οποία «ζορίζονται»… Βεβαίως ζορίζονται, αλλά η απάντηση δεν είναι να αποδυναμώσουν όλο το σύστημα υγείας, για να στείλουμε γιατρούς στη βόρεια Ελλάδα. Η απάντηση είναι να οργανώσουμε το σύστημα υγείας της Βόρειας Ελλάδας με τη συνδρομή του ιδιωτικού τομέα και των στρατιωτικών νοσοκομείων για να αποσυμπιεστεί το σύστημα και να μην επιβαρύνονται όλα τα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης. Να μπορούν τα περιφερειακά νοσοκομεία και αυτά να διαχειριστούν τα περιστατικά της περιοχής τους και να μην διακομίζουν τα περιστατικά στα μεγάλα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης - τα οποία φυσικά έχουν ξεπεράσει τις αντοχές τους.

Είναι δυνατόν αυτή την περίοδο να γίνονται εκδικητικού τύπου μετακινήσεις και πειθαρχικές απειλές πειθαρχικών διώξεων, σε συνδικαλιστές οι οποίοι αναδεικνύουν τα κακώς κείμενα; Είναι κλίμα αυτό για να υπάρχει συναίνεση και στήριξη της κοινωνίας και συστράτευση; Πώς θα ζητήσουμε να εμβολιαστούν οι άνθρωποι, όταν υπάρχει αυτό το κλίμα; Αντί να υπάρχει ενημέρωση, ειλικρίνεια, τεκμηρίωση, επιστημονικός λόγος, θα κάνουμε «αστυνομική υπόθεση» την αντιμετώπιση της πανδημίας; Δεν αντιμετωπίζονται έτσι οι κρίσεις δημόσιας υγείας. Οι κρίσεις δημόσιας υγείας αντιμετωπίζονται με σοβαρότητα, με σχέδιο και κυρίως με κοινωνική και πολιτική συναίνεση. Με διαφάνεια, με ειλικρίνεια, με διάλογο με τις πολιτικές δυνάμεις, με την κοινωνία, με επιστημονικό και λιγότερο πολιτικό λόγο. Αυτό το έχουμε επισημάνει ειδικά στο θέμα των εμβολιασμών όπου υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας το οποίο είναι δύσπιστο - φαίνεται ότι είναι πάνω από το 1/3.

 

 

 

  • Σας έχουν προσεγγίσει από το περιβάλλον σας γνωστοί, φίλοι ή συγγενείς που είτε αρνούνται, είτε αμφισβητούν έντονα το αναμενόμενο εμβόλιο κατά του κορονοϊού; Τι τους λέτε;

Πάρα πολλοί… Καθημερινά δέχομαι την ερώτηση «εσύ θα το κάνεις το εμβόλιο;» Η απάντηση είναι ότι «προφανώς θα το κάνω», από τη στιγμή που ελπίζουμε ότι θα πάρει την έγκριση από τον ευρωπαϊκό οργανισμό φαρμάκων. Ο ευρωπαϊκός οργανισμός φαρμάκων είναι ένας αξιόπιστος ελεγκτικός και εγκριτικός μηχανισμός που πραγματικά διασφαλίζει και την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα, όχι μόνο των εμβολίων, αλλά όλων των φαρμάκων τα οποία κυκλοφορούν και με τα οποία θεραπεύονται χιλιάδες άνθρωποι καθημερινά.

 

 

“Απολύτως ασφαλές το εμβόλιο αν έχει την έγκριση των οργανισμών φαρμάκων”

 

 

  • Γιατί θεωρείτε υπάρχει τόση δυσπιστία στους πολίτες για το εμβόλιο που έχει τόσο μεγάλη ανάγκη ολόκληρος ο πλανήτης;

 

Η περισσότερη δυσπιστία έγκειται στο «μήπως είναι μία ιστορία που έχει υπέρ-διογκωθεί για κάποιους περίεργους σκοπούς». Το πιο προφανές και πιο εύλογο - ας πούμε – επιχείρημα, είναι ότι επειδή είναι ένα καινούργιο εμβόλιο, δεν έχει επαρκώς μελετηθεί, δεν έχει επαρκώς δοκιμαστεί. Μήπως επειδή η διαδικασία έγκρισής του ήταν με κάπως επιταχυνόμενη διαδικασία… Μήπως έχει προβλήματα παρενεργειών κτλ…

Για όλα αυτά, οι αρμόδιοι εγκριτικοί φορείς διεθνούς κύρους, όπως είναι ο ΕΜΑ, ο Ευρωπαϊκός οργανισμός, όπως είναι το αμερικανικό FDA, όπως είναι ο αντίστοιχος εθνικός φορέας της μεγάλης Βρετανίας, αποτελούν πολύ αξιόπιστα συστήματα, δεν το συζητάμε.

Τα έχουν συνυπολογίσει και έχουν δώσει τις απαραίτητες εγκρίσεις. Το θέμα είναι να υπάρξει σωστή ενημέρωση των πολιτών. Να βγούνε οι ειδικοί μπροστά, να βγούνε τα μέλη της εθνικής επιτροπής εμβολιασμών. Δεν χρειάζεται να βγαίνουν οι υπουργοί σε αυτές τις περιπτώσεις. Να βγουν οι επιστήμονες να εξηγήσουν με λόγο απλό, κατανοητό. Να δώσουν απαντήσεις σε αυτά που είναι στο μυαλό των ανθρώπων. Να μην αποφύγουν τις δύσκολες ερωτήσεις. Δεν πρέπει να υπάρξει η παραμικρή σκιά σε αυτή την ιστορία και από την επιστημονική άποψη και από άποψη διαχείρισης. Έτσι χτίζεται η εμπιστοσύνη και η αξιοπιστία. Έτσι συμμορφώνεται συνειδητά ο κόσμος, έτσι ξεπερνάμε τη δυσκολία. Και βεβαίως, φυσικά πρέπει να υπάρχει και ένα σύστημα φαρμακοεπαγρύπνησης - το οποίο ούτως ή άλλως υπάρχει στον ΕΟΦ για τα υπόλοιπα φάρμακα. Ιδιαίτερα αυτή την περίοδο, για τα εμβόλια, πρέπει ο μηχανισμός αυτός να είναι σε εγρήγορση και με εύκολο τρόπο ο κάθε γιατρός ο οποίος θα έχει την ευθύνη σε ένα εμβολιαστικό κέντρο, να μπορεί να καταγράψει και να εντοπίσει κάποιες ανεπιθύμητες ενέργειες, κάποιες παρενέργειες πέραν του συνήθους, οι οποίες θα πρέπει ενδεχομένως να εντοπιστούν και να διερευνηθούν και να γίνουν οι διορθωτικές κινήσεις.

Αυτά πρέπει να κάνει η οργανωμένη Πολιτεία και έτσι μόνο πραγματικά μπορεί να στεφθεί με επιτυχία αυτή η προσπάθεια που σαφώς έχει μια αισιόδοξη προοπτική αποσυμπίεσης και αποκλιμάκωσης. Επίσης πρέπει να είναι σαφές ότι ο εμβολιασμός είναι μέρος μιας συνολικής στρατηγικής, που πρέπει να περιλαμβάνει και τον έλεγχο της διασποράς του ιού στην κοινότητα και την ενδυνάμωση του δημοσίου συστήματος υγείας και την πρόσβαση των ασθενών σε άλλες αποτελεσματικές θεραπείες που πρέπει να είναι προσβάσιμες σε όλους τους ασθενείς της χώρας μας.

 

“Δεν φταίει η κυβέρνηση για τον μειωμένο αριθμό εμβολίων”

 

  • Είδαμε τον ΣΥΡΙΖΑ δια του εκπροσώπου του να αφήνει αιχμές κατά της κυβέρνησης για τον μειωμένο αριθμό εμβολίων που θα παραλάβουμε μέχρι το τέλος του χρόνου. Η κυβέρνηση υποστηρίζει πως η Ευρώπη χειρίζεται τις παραγγελίες των εμβολίων κεντρικά. Θεωρείτε πως υπάχει κυβερνητική ευθύνη για τον αριθμό των εμβολίων;

Δεν έχει ευθύνη η κυβέρνηση για το ότι το χρονοδιάγραμμα, το οποίο είχε ανακοινωθεί, δεν τηρήθηκε. Γιατί απ’ ότι έχω ενημερωθεί κι εγώ, υπάρχει δυσκολία στην εταιρεία να ανταποκριθεί στην αυξημένη ζήτηση η οποία είχε προκύψει και για την οποία είχε δεσμευτεί. Το πρόβλημα είναι ότι δεν χρειάζεται να βγαίνει η κυβέρνηση και να θριαμβολογεί «ξεκινάμε το Γενάρη με δύο εκατομμύρια δόσεις»… Ε, δεν θα πετύχει αυτό, είναι σαφές. Όταν είμαστε ακόμα στη φάση της τελικής έγκρισης, όταν δεν ξέρουμε πώς θα λειτουργήσει αυτή η εφοδιαστική αλυσίδα - τα logistics αυτής της ιστορίας είναι πάρα πολύ απαιτητικά και αυστηρά. Όταν λοιπόν υπάρχουν όλες αυτές οι αβεβαιότητες δεν μπορείς να βγαίνεις και να αναγγέλλεις χρονοδιαγράμματα. Θυμίζω ότι είχε βγει ο υπουργός από τον Οκτώβρη και μας είχε πει ότι το Δεκέμβρη θα υπάρχουν 700.000 δόσεις του εμβολίου της Οξφόρδης της astrazeneca. Ακόμη δεν έχει εγκριθεί αυτό το εμβόλιο. Βεβαίως μας προέκυψε - ευτυχώς - το εμβόλιο της Pfizer. Κι εκεί θέλει μετριοπάθεια. Έχουμε διασφαλίσει μέσα από την κεντρική συμφωνία της κομισιόν ότι θα έχουμε ένα συγκεκριμένο ποσοστό. Όντως, με βάση τον πληθυσμό της χώρας μας, θα πάρουμε το 2,4% των διαθέσιμων εμβολίων. Εάν αυτή η φάση, έχει πολλά εμβόλια, θα έχουμε κι εμείς πολλές δόσεις. Αν έχει περιορισμένο αριθμό εμβολίων - γιατί οι φαρμακευτικές εταιρίες δεν μπορούν να ανταποκριθούν - αντίστοιχα θα μειωθεί και ο αριθμός των εμβολίων για μας. Αυτό είναι μια αντικειμενική πραγματικότητα. Το θέμα είναι, τι κλίμα δημιουργείς.

Νομίζω ότι είναι σαφές ότι η κυβέρνηση προσπαθεί και στο θέμα του εμβολιασμού να δημιουργήσει έναν επικοινωνιακό θόρυβο. Να δημιουργήσει την αίσθηση ότι «η πανδημία φεύγει - το εμβόλιο έρχεται» και σιγά-σιγά βλέπουμε «φως» στο βάθος του τούνελ, ξεπερνάμε τη δυσκολία. Λοιπόν αυτό είναι λάθος μήνυμα σε αυτή τη φάση. Ακόμη και ο όρος «Ελευθερία» με τον οποίο θα ονομαστεί αυτή η εθνική στρατηγική των εμβολιασμών που ανακοίνωσε προχθές ο κύριος Μητσοτάκης στη βουλή και αυτός είναι λάθος. Το εμβόλιο δεν θα μας απελευθερώσει από τον ιό και από τη μεγάλη υγειονομική κρίση. Αυτό δημιουργεί ένα κλίμα ότι «κάνουμε το εμβόλιο και απελευθερωνόμαστε». Θα υποχρεωθούμε να συμβιώσουμε με τον ιό και με τις παρενέργειες του και στην υγεία και στην οικονομία και παντού για αρκετό καιρό ακόμα. Μέχρι να χτιστεί η συλλογική ανοσία στο Γενικό πληθυσμό, θα χρειαστούν πάρα πολλοί μήνες.

 

Θα πρέπει να δούμε πως θα εξελιχθεί ο εμβολιασμός, η ανταπόκριση του ειδικά στις ευπαθείς ομάδες. Είναι πολλά πράγματα που πρέπει να μελετηθούν. Σε κάθε περίπτωση, δεν πρέπει για το σύστημα υγείας να πούμε ότι αυτή η πανδημία είναι μια «παρένθεση» η οποία έκλεισε και τώρα πλέον δεν χρειάζεται να επενδύσουμε περισσότερους πόρους και ανθρώπινους και υλικούς στις δημόσιες δομές. Νομίζω ότι αυτό είναι πίσω από όλη αυτή την φιλολογία. Είναι μια προσπάθεια της κυβέρνησης να απεμπλακεί από την ανάγκη να στηρίζει συνεχώς το δημόσιο σύστημα υγείας, με περισσότερο προσωπικό, υποδομές, εξοπλισμό, χρηματοδοτήσεις…

 

“Ο Κικίλιας είναι στοιχειωδώς συνετός υπουργός – κρατάει καυτή πατάτα”

 

 

  • Αναφέρεστε σε λάθη και παραλείψεις, κακό σχεδιασμό, αλλά ο κ. Κικίλιας σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση είναι ο δημοφιλέστερος υπουργός. Πως το εξηγείτε;

 

Οφείλω να αναγνωρίσω ότι ο κύριος Κικίλιας, σε προσωπικό επίπεδο, έχει προσπαθήσει να κρατήσει διαύλους επικοινωνίας και με την αξιωματική αντιπολίτευση και με όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Γενικά στο θέμα των εμβολιασμών, έχει τηρήσει την δέσμευσή του να μας ενημερώνει συστηματικά και τακτικά. Νομίζω ότι έχει κρατήσει ένα επίπεδο όχι υψηλών τόνων και υπερφίαλων - ας πούμε – δηλώσεων. Έχει κάνει και μερικά ατοπήματα, η αλήθεια είναι αυτή. Αλλά ως αναφορά τις δηλώσεις, το βασικό του ατόπημα ήταν ότι επανέλαβε μια αμετροέπεια, η οποία υπήρξε από την πλευρά του πρωθυπουργού. Ότι δηλαδή σε λίγους μήνες, έχει κάνει αυτή η κυβέρνηση όσα δεν έχουν γίνει από ιδρύσεως του ΕΣΥ, τα τελευταία 40 χρόνια. Αυτό το πράγμα δεν μπορεί να λέγεται όταν πληττόμαστε από υγειονομική κρίση, όταν έχει ξεφύγει ο έλεγχος και όταν η κοινωνία μετράει τις συγκεκριμένες απώλειες. Δεν μπορούν να λέγονται αυτά τα πράγματα. Σε γενικές γραμμές πάντως, ο κ. Κικίλιας έχει - κατά την άποψή μου - συνειδητοποιήσει ότι διαχειρίζεται μια πολύ δύσκολη υπόθεση. Κρατάει μια «καυτή πατάτα» στα χέρια του και η προσπάθεια που οφείλει να κάνει είναι να αναζητήσει συναινέσεις για να τη διαχειριστεί όσο γίνεται πιο αξιοπρεπώς. Και νομίζω ότι αυτό το εκλαμβάνει και η κοινωνία και εξ’ ου προκύπτει - κατά την άποψή μου - και η δημοφιλία. Είναι λογικό δηλαδή ένας στοιχειωδώς συνετός υπουργός υγείας σε μια φάση, που όλοι με αγωνία παρακολουθούν και καταλαβαίνουν ότι υπάρχει απόλυτη προτεραιότητα στα θέματα της υγείας, να - ας πούμε – επικροτούν, μια στάση όχι «εριστικότητας» και «εξαλλοσύνης» που βλέπουμε δυστυχώς σε άλλους υπουργούς - όνομα και μη χωριό…

 

 

  • Πως θεωρείτε πως πρέπει να βρει το ΕΣΥ την επόμενη μέρα της πανδημίας;

 

Εμείς θεωρούμε για παράδειγμα, ότι προφανώς όλοι έχουν συνειδητοποιήσει την αξία του δημόσιου συστήματος υγείας και των δομών του και των νοσοκομείων και των κέντρων υγείας. Αυτό το οποίο χρειάζεται - κατά την άποψή μου - είναι μια συνολική αναδιοργάνωση του συστήματος, με έμφαση στις νέες ανάγκες, όπως για παράδειγμα της πρωτοβάθμιας φροντίδας, του οικογενειακού γιατρού, της κατ' οίκων παρακολούθησης και φροντίδας ανθρώπων που πρέπει να είναι στο σπίτι.

Χρειάζεται ενίσχυση της πρώτης γραμμής άμυνας του συστήματος υγείας, που είναι η «επείγουσα ιατρική», τα τμήματα επειγόντων περιστατικών.

Να ενισχύσουμε τις κλινικές ειδικών λοιμώξεων, είναι μια καινούργια ανάγκη αυτής της πανδημίας. Να ενισχύσουμε το κομμάτι των εξειδικευμένων γιατρών, παθολόγων πνευμονολόγων, οι οποίοι θα ασχολούνται συστηματικά με το θέμα των λοιμώξεων και τη διαχείρισή τους. Οι μονάδες εντατικής θεραπείας, που ούτως ή άλλως είναι ένας κρίσιμος κρίκος και εκεί πρέπει να συγκλίνουμε με τους μέσους όρους της Ευρώπης. Και βεβαίως υπάρχει το τεράστιο κενό που αφορά την αποθεραπεία την, μετα-νοσοκομειακή φροντίδα, την αποθεραπεία – αποκατάσταση, την γηριατρική φροντίδα, την ανακουφιστική φροντίδα σε ανθρώπους που πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να μείνουν σε κλειστές δομές στέγασης, για να τους παρασχεθούν αξιόπιστες και αξιοπρεπείς υπηρεσίες που δεν μπορεί να τους παρέχει το οικογενειακό περιβάλλον. Επίσης, η ιατρική της εργασίας, είναι μια νέα ανάγκη που έχει προκύψει. Η υγιεινή και ασφάλεια της εργασίας, η περιβαλλοντική υγεία και επίσης μια συνολική αναδιοργάνωση των υπηρεσιών δημόσιας υγείας της χώρας. Δηλαδή όχι των υπηρεσιών περίθαλψης αλλά των υπηρεσιών όπως είναι ο ΕΟΔΥ, ο οποίος πρέπει να αποκτήσει Περιφερειακή οργάνωση και δομή, όπως είναι οι διευθύνσεις δημόσιας υγείας που ανήκουν στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση, όπως είναι τα εργαστήρια δημόσιας υγείας που υπάρχουν σε όλη τη χώρα.

Όλες αυτές οι υπηρεσίες πρέπει να στελεχωθούν με τους κατάλληλους επαγγελματίες υγείας, με γιατρούς δημόσιας υγείας, επόπτες δημόσιας υγείας, επιδημιολόγους, έτσι ώστε να θωρακιστεί πραγματικά και το ΕΣΥ αλλά και οι υπηρεσίες δημόσιας υγείας της χώρας. Αυτό νομίζω ότι είναι το στοίχημα της επόμενης μέρας. Αυτό απαιτεί μεγαλύτερη δημοσιονομική υποστήριξη γι’ αυτό κι εμείς στον προϋπολογισμό του 2021 καταθέσαμε την πρόταση γρήγορης σύγκλησης της χώρας με το μέσο όρο της Ευρώπης, όσον αναφορά τις δημόσιες δαπάνες υγείας που είναι το 7% του ΑΕΠ -  ούτε 5% σήμερα.



Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.

WebTV